Według definicji przyjętej przez INPP opóźnienie neurorozwojowe jest to przedłużające się nagromadzenie odruchów pierwotnych powyżej pierwszego roku życia oraz brak lub występowanie niedojrzałych odruchów posturalnych powyżej wieku trzech i pół lat. Występowanie lub brak odruchów pierwotnych i posturalnych podczas kluczowych etapów rozwoju stanowi wiarygodny wskaźnik dojrzałości ośrodkowego układu nerwowego. Wykazano także że nieprawidłowe odruchy mogą być jedną z przyczyn specyficznych trudności w nauce oraz niedojrzałego zachowania.
U wielu dzieci z trudnościami w uczeniu się obserwujemy opóźnienie neurorozwojowe związane z obecnością niezintegrowanych odruchów pierwotnych, które negatywnie wpływają na rozwój ruchowy, poznawczy i emocjonalny uczniów.
Program skierowany jest do dzieci z:
- Dysleksją.
- Dysgrafią.
- Dysortografią.
- Dyspraksją.
- Zaburzeniami koncentracji uwagi.
- Nadpobudliwością w tym z ADHD.
- Zaburzeniami koordynacji.
- Trudnościami w czytaniu i pisaniu.
- Dysfunkcjami ruchowymi i percepcyjnymi.
- Zespołem Aspergera.
- Obniżoną sprawnością percepcji wzrokowej i słuchowej.
- Opóźnionym rozwojem mowy.
Program Integracji Odruchów został opracowany przez Instytut Psychologii Neurofizjologicznej INPP w Wielkiej Brytanii w latach 70-tych. Jego twórcami są dr Peter Blythe i dr Sally Goddard-Blythe. Ma na celu usprawnianie umiejętności koniecznych do efektywnego uczenia się. Jest to metoda terapeutyczna, opierająca się na naturalnych wzorcach ruchowych, które wykonuje rozwijające się dziecko podczas 1 roku życia. Dzieci z trudnościami w uczeniu się mogą poprawić zaburzone funkcje dzięki wykonywaniu codziennego, prostego programu ćwiczeń, który zajmuje około 10 minut i może być realizowany w szkole lub w domu. Po kilku tygodniach ćwiczeń terapeuta decyduje o zmianie programu i przejściu do kolejnego etapu. Zwykle trwa terapia trwa ok. 10 miesięcy.
Integracja odruchów pierwotnych wg Sally Goddard-Blythe Według definicji przyjętej przez INPP opóźnienie neurorozwojowe jest to przedłużające się nagromadzenie odruchów pierwotnych powyżej pierwszego roku życia oraz brak lub występowanie niedojrzałych odruchów posturalnych powyżej wieku trzech i pół lat. Występowanie lub brak odruchów pierwotnych i posturalnych podczas kluczowych etapów rozwoju stanowi wiarygodny wskaźnik dojrzałości ośrodkowego układu nerwowego. Wykazano także że nieprawidłowe odruchy mogą być jedną z przyczyn specyficznych trudności w nauce oraz niedojrzałego zachowania.
U wielu dzieci z trudnościami w uczeniu się obserwujemy opóźnienie neurorozwojowe związane z obecnością niezintegrowanych odruchów pierwotnych, które negatywnie wpływają na rozwój ruchowy, poznawczy i emocjonalny uczniów.
Program skierowany jest do dzieci z:
- Dysleksją.
- Dysgrafią.
- Dysortografią.
- Dyspraksją.
- Zaburzeniami koncentracji uwagi.
- Nadpobudliwością w tym z ADHD.
- Zaburzeniami koordynacji.
- Trudnościami w czytaniu i pisaniu.
- Dysfunkcjami ruchowymi i percepcyjnymi.
- Zespołem Aspergera.
- Obniżoną sprawnością percepcji wzrokowej i słuchowej.
- Opóźnionym rozwojem mowy.
Program Integracji Odruchów został opracowany przez Instytut Psychologii Neurofizjologicznej INPP w Wielkiej Brytanii w latach 70-tych. Jego twórcami są dr Peter Blythe i dr Sally Goddard-Blythe. Ma na celu usprawnianie umiejętności koniecznych do efektywnego uczenia się. Jest to metoda terapeutyczna, opierająca się na naturalnych wzorcach ruchowych, które wykonuje rozwijające się dziecko podczas 1 roku życia. Dzieci z trudnościami w uczeniu się mogą poprawić zaburzone funkcje dzięki wykonywaniu codziennego, prostego programu ćwiczeń, który zajmuje około 10 minut i może być realizowany w szkole lub w domu. Po kilku tygodniach ćwiczeń terapeuta decyduje o zmianie programu i przejściu do kolejnego etapu. Zwykle trwa terapia trwa ok. 10 miesięcy.